Asociación sen ánimo de lucro para a atención, apoio e acompañamento ás mulleres no proceso de ruptura cos malos tratos, así como traballar pola igualdade entre as persoas.
Xa te podes inscribir no curso: Como buscar traballo!
Máis información sobre o curso:
A procura de
emprego é un proceso polo cal as persoas insérense no mundo laboral. Iso
implica ter un obxectivo profesional determinado, fundamentalmente adoita vir
definido polos factores persoais e profesionais.
Toda persoa
aspira a inserirse no mercado laboral co fin
de poder obter
un traballo co que non só se consigan beneficios de tipo económico, senón tamén
profesional e persoal.
O primeiro que
se debe facer antes de comezar a utilización das técnicas de procura de emprego
é coñecerse a unha mesma, a través da análise de Características
· personais
· Intereses.
· Habilidades e capacidades.
· Coñecementos.
· Experiencia profesional.
Coñecer todo
isto dunha mesma ten como fin que a procura de emprego sexa ou máis óptima
posible e que teñamos vos resultados desexados.
Para a procura de emprego utilízanse unha serie de ferramentas
co fin de levar a cabo unha procura de emprego máis completa e lograr unha
maior accesibilidad a un determinado posto de traballo
As ferramentas máis utilizadas á hora de levar a cabo a
procura de emprego adoitan ser a carta de
presentación e o currículum vitae.
O currículo é un documento que reflicte a nosa traxectoria
persoal e profesional, é moi importante xa que é a ferramenta de emprego por
excelencia e proporciona á persoa seleccionadora unha primeira información
sobre o perfil persoal, formativo e profesional
O obxectivo é espertar o
interese da empresa á que se dirixe. Xa que logo, ten que ser unha ferramenta
que serva para dar a coñecer ao empleador/ás características que posúe a persoa
para acceder ao posto de traballo que se oferta.
Un Currículum Vitae ben feito é o primeiro paso para poder
acceder ao mercado laboral
A entrevista de traballo é o momento
decisivo dos procesos de selección de persoal. Por iso coñecer en profunidade
para qué serve a entrevista, as formas que adoptan e qué valoran as
organizacións, cado a realizan, incrementa as posibilidade de éxito e reduce a
agunsta que supón enfrontarse a unha situación de por sí incerta.
“Mateina porque era miña”
Nestes días tivo lugar, en Lugo, o xuízo contra un acusado de asasinato
da súa compañeira sentimental no ano 2010. No transcurso da vista,
transcenderon unhas reveladoras palabras do encausado:
"Xa sei que agora a perdín para sempre, pero quería moitísimo á miña muller. Saber que estaba con outro derruboume”. Velaí resumidas, nunha linguaxe pensada para reforzar a estratexia defensiva no ámbito xurídico, as ideas chave presentes en moitas mentes masculinas:o cariño é un sinónimo de posesión que explica a reacción ante o remate do vínculo afectivo por parte da parella feminina.
http://www.sermosgaliza.com/opinion/xesus-veiga/-mateina-porque-era-mina/20130627141041016554.html
"Xa sei que agora a perdín para sempre, pero quería moitísimo á miña muller. Saber que estaba con outro derruboume”. Velaí resumidas, nunha linguaxe pensada para reforzar a estratexia defensiva no ámbito xurídico, as ideas chave presentes en moitas mentes masculinas:o cariño é un sinónimo de posesión que explica a reacción ante o remate do vínculo afectivo por parte da parella feminina.
http://www.sermosgaliza.com/opinion/xesus-veiga/-mateina-porque-era-mina/20130627141041016554.html
"Son o autor material da morte da miña muller, pero non o culpable"
Isto declara o asasino da súa muller. Pernas pretende convencer ao xurado de que actuou "ofuscado" ao saber que a súa esposa mantiña unha relación con outro home e que podía perdela para sempre.
Este tipo de afirmacións mostran como se tenta minorizar os asasinatos de mulleres, facéndoas a elas responsables de sufrir a violencia. Temos que volver a repetir que os asasinatos de mulleres non teñen xustificación ningunha.
http://www.lavozdegalicia.es/noticia/lugo/2013/06/28/autor-material-muerte-mujer-culpablerechazo-negociar-pena/0003_201306L28C2992.htm?idioma=galego
'Edie', a pioneira
Edi, sempre foi unha muller pioneira. Traballou en IBM, cando isto parecía só un traballo "para homes", e viaxou a Canadá para poder casarse coa muller que amaba, por medo a que non lles dera tempo a casarse en Nova York, onde non era legal o matrimonio homosexual.
A súa é unha loita pola igualdade e por vivir unha vida que ela elixiu. Nesta semán en defensa dos dereitos das persoas homosexuais e transexuais, queremos lembrar que cada quén ten dereito a elixir o seu proxecto de vida xunto as persoas que queira.
http://www.publico.es/internacional/457909/edie-la-pionera
Suscribirse a:
Entradas (Atom)