XXI Formación en Violencia de Xénero 2019


Comunicado da Asociación Rede de Mulleres contra os malos tratos de Vigo sobre a confirmación da Audiencia de Granada da condena de prisión de cinco anos a Juana Rivas


COMUNICADO DA ASOCIACIÓN REDE DE MULLERES CONTRA OS MALOS TRATOS DE VIGO SOBRE A CONFIRMACIÓN DA AUDIENCIA DE GRANADA DA CONDENA DE PRISIÓN DE CINCO ANOS A JUANA RIVAS

Desde a Asociación Rede de Mulleres contra os Malos Tratos de Vigo queremos manifestar a nosa adhesión ao Comunicado realizado por AGAMME e Fight4Child a raíz da sentenza da Audiencia Provincial de Granada que confirma a condena de prisión a cinco anos e a perda da patria potestade durante seis anos a Juana Rivas por dous delitos de subtracción de menores. Dita sentenza confirma a xa imposta polo Xulgado do Penal nº 1 do mesmo partido xudicial reducindo só a indemnización por dano moral ao outro proxenitor de 30.000€ a 12.000€.
O caso de Juana Rivas comezou no 2016 cando regresou a España cos seus fillos escapando da violencia que estaban a sufrir en Italia onde vivía coa súa parella, que xa fora condenado por malos tratos no ano 2009 a tres meses de prisión e a unha orde de afastamento de un ano. Unha vez en España, puxo unha nova denuncia por malos tratos que o Xulgado de Violencia contra a Muller non chegou a coñecer porque consideraba competentes aos xulgados italianos por producirse alí os feitos. Ademais tampouco remitiu inmediatamente tal denuncia como esixen os convenios internacionais e a nosa lexislación, senón que foi remitida un ano máis tarde e o seu procedemento aínda non foi resolto.
Tanto o Estatuto da Vítima do Delito como a Lei Orgánica do Poder Xudicial outorgan competencia aos tribunais españois para impor medidas de protección ás crianzas aínda que os feitos non se produzan en España, prevalecendo e garantindo así o interese superior do/da menor, neste caso tales medidas non foron previstas nin sequera de maneira cautelar ante indicios de novos feitos violentos deixando desprotexidos a estes nenos.
Invocando o Convenio da Haia sobre Subtracción de Menores o pai comezou un proceso para a restitución dos fillos a Italia, e en 2017 decretouse a entrega dos nenos sendo confirmada esa decisión en vía de apelación; nese tempo a nai dos menores solicitou en numerosas ocasións que se adoptaran medidas para garantir a súa seguridade sen resultado. O artigo 13 b) do mencionado convenio establece como excepción á obrigación da restitución dos menores nos casos nos que “existe un grave risco de que a restitución do menor o expóña a un perigo grave físico ou psíquico ou que de calquera outra maneira poña ao menor nunha situación intolerable”, pero tal risco non foi apreciado polos tribunais. Este mesmo artigo establece que “A autoridade xudicial ou administrativa poderá así mesmo negarse a ordenar a restitución do menor se comproba que o propio menor oponse á restitución, cando o menor alcanzase unha idade e un grao de madurez en que resulte apropiado ter en conta as súas opinión”; debe terse en consideración que o fillo de 11 anos, supostamente negábase a regresar a Italia e tamén relatou episodios de malos tratos. Ditas consideracións non se apreciaron e finalmente os nenos regresaron a Italia co seu pai onde os seus tribunais debían tomar unha decisión sobre a custodia dos menores.
Mentres, en España, o Xulgado do Penal nº1 de Granada considerou a Juana culpable de dous delitos de subtracción de menores negándose a revelar o seu paradoiro, polo que se lle condenou a cinco anos de cárcere, seis anos de inhabilitación para o exercicio da patria potestade e a pagar unha indemnización de 30.000€ ao pai dos nenos por dano moral. Esta
semana a Audiencia Provincial do mesmo partido xudicial estimou o recurso de apelación presentado por Juana pero só para rebaixar a indemnización a 12.000€, mantendo o resto da condena. Juana foi condenada por non acatar unha resolución xudicial que impoña a restitución dos menores e comunicando o seu paradoiro, pero seica esa condena non supón tamén un castigo para os seus fillos que perden o contacto coa súa nai ? Unha nai que quizais non tomara as decisións máis axeitadas ou que quizais lle deu prioridade ao benestar dos seus fillos fronte as consecuencias que lle puideran acarrexar a ela, unha nai que tivo que desobedecer ao sistema que non a escoitou. En consecuencia desta última sentencia saen tres persoas condenadas que verán rotas e imposibles de reconstruír seus lazos materno-filiais. Non debemos esquecer que ditas relacións foron valoradas coma positivas nos informes de especialistas e os psicosociais presentados.
Outra das graves carencias que presenta este caso é a vulneración dos dereitos dos menores a ser escoitados e a que o seu relato sexa tido en conta no proceso penal e no civil que se segue en Italia. O fillo maior dixo que non quería regresar a Italia e tamén relatou episodios de violencia no fogar familiar pero non se lle tivo en conta, chegando a xustiza italiana a dicir que estaba influenciado pola nai, influencia que resulta imposible se temos en conta que cando foi escoitado levaba máis dun ano sen vivir con ela. Con todo, o máis perigoso e poderiamos dicir neglixente, é que a xustiza italiana non lle dé crédito ao relato do neno e acepte a teoría do síndrome da alienación parental (SAP), teoría negada polas institucións internacionais e que no caso do nosa país o Consello Xeral do Poder Xudicial desaconsella totalmente. Desde as asociacións levamos anos reivindicando os perigos de que esta aínda se sega empregando o SAP por os/as profesionais, supoñendo unha mostra de violencia institucional contra as crianzas e súas nais.
No proceso penal pola subtracción dos menores non se tiveron en conta como atenuante nin eximente a condena por malos tratos do ano 2009 nin a denuncia do 2016 ou a interposta en Italia en outubro de 2017 por maltrato ao fillo maior e que aínda non foron tramitadas, máis ben se chegou aceptar que non era máis cunha estrataxema para afastarse do proceso, esquecéndose do valor fundamental que debe rexer de forma prevalente: a interese superior dos menores. Ademáis tamén foi moi cuestionado que Juana tardara tanto tempo en poñer a denuncia, demostrando falta de empatía e perspectiva de xénero respeto do duro proceso que supón denunciar a violencia sufrida, reflexando deste modo o continuo cuestionamento que aturan as vítimas. Isto e os aspectos anteriormente descritos deixan visible unha falta de aplicación da perspectiva de xénero a hora de xulgar, na nosa recente xurisprudencia (sentencia do Tribunal Supremo de 13 de xuño de 2018) xa se puxo de manifesto a necesidade de cumprir con este mandato, de feito a CEDAW condenou a España pola falta de cumprir co mandato de empregar a perspectiva de xénero na aplicación da xustiza e ter en conta as circunstancias das vítimas así como a necesidade de adoptar medidas axeitadas e efectivas nos casos en que haxa antecedentes de violencia. Neste caso tamén se falou moito da repercusión social que houbo, creemos que en certo modo a liña que seguiron os acontecementos supón un aviso intimidatorio a tódalas persoas que saíron a rúa en protesta, fartas das desigualdades que soportamos hoxe en día.
Na Rede de Mulleres, respectando as decisións xudiciais, reivindicamos que a falta de perspectiva de xénero na aplicación de xustiza trae como terrible consecuencia a vulneración
dos dereitos humanos das vítimas de violencia e das súas crianzas, vítimas invisibles do machismo que perdura na nosa sociedade. Cremos que a pena imposta é desproporcionada e afastada da realidade actual, esquecéndose das particularidades que neste caso, como en tantos outros, existen. Por iso seguiremos manifestando a necesidade de formación en igualdade de maneira transversal en tódolos eidos da sociedade para garantir a concienciación e protección das vítimas.
Polo exposto, sumámonos ao comunicado de AGAMME e Fight4Child así como a solicitude de indulto para Juana, dadas as terribles consecuencias ás que pode chegar esta situación

Comunicado de AGAMME y Fight4Child a raíz de la sentencia de la Audiencia provincial de Granada que confirma la pena de prisión para Juana Rivas


Con motivo de la noticia hecha pública en el día de ayer, AGAMME y Fight4Child muestran su rechazo a una sentencia que es el colofón de toda una serie de decisiones judiciales contrarias a los últimos avances legislativos en materia de víctimas de violencia de género.
Las asociaciones de lucha contra la violencia de género y contra el maltrato infantil denunciamos desde hace años un funcionamiento inadecuado de la justicia en el enjuiciamiento de los delitos que se encuadran en estos dos contextos de violencia. En buena parte por falta de medios suficientes y adecuados y la escasa formación de los profesionales que se encargan de escuchar a las víctimas y valorar su testimonio. Sin embargo existe otra barrera si cabe más difícil de superar. Nos referimos a ciertos prejuicios instaurados en nuestra jurisprudencia que establece la suspicacia hacia la víctima como punto de partida. Un ejemplo de este modus operandi es la Circular 3/2009 de la Fiscalía General del Estado que invita a los y las Fiscales a desconfiar de las acusaciones de maltrato infantil en contextos de divorcio, haciendo referencia a posibles intereses espurios que pudiesen tener los familiares del niño o niña. Se trata, una vez más, del supuesto síndrome de alienación parental, ese artilugio psico-legal tan beneficioso para quien quiera inutilizar el testimonio de las víctimas menores de edad. Recordamos de nuevo que esta teoría no sólo no ha recibido el apoyo de la comunidad científica, sino que ha sidoá profusamente refutada por las inexcusables carencias metodológicas que presenta. No es ciencia y sin embargo desde hace unos veinte años no ha dejado de ser utilizado por parte de un determinado sector de la judicatura. El ssap es lo que subyace en el caso Juana Rivas. No únicamente en el procedimiento civil que se llevó a cabo en Italia, donde el psicosocial expone abiertamente el concepto, sino ya en el primer momento, cuando Juana llega a Granada solicitando una medida que proteja a sus hijos, para no tener que regresar a Italia y la justicia española le dice que no, que los niños deben volver a su lugar de referencia, desoyendo a la madre y al mayor de los hermanos, que relataban malos tratos físicos y psicológicos. España se “olvidó” de una posibilidad: establecer medidas cautelares mientras no se resolviese el procedimiento penal por los presuntos malos tratos, o incluso establecer medidas definitivas en base a la violencia ocurrida en 2009, ya probada. Ésa era la buena, la única. En esa dejación, en esa omisión, está el germen de todo lo que sucedió posteriormente.
Juana Rivas desapareció con sus hijos durante varias semanas. Esperaba que sucediese algo con la denuncia que había presentado por malos tratos. O con aquella otra sentencia, que condenaba a Arcuri por violencia de género en 2009. Pero ese algo no llegó. Finalmente España respondió que no podía juzgarlos porque era competente Italia y no había certeza de que no se estuviesen investigando allá. Una denuncia que sigue en espera, casi dos años más tarde, en algún cajón de un juzgado italiano.
Dice la sentencia conocida en el día de ayer que Juana “se quedaba sin argumentos” y que “desviaba la atención de los hechos” hacia la condena de malos tratos del año 2009. Es ciertamente grave que una sentencia contenga estas expresiones. ¿Se han olvidado sus señorías de que, efectivamente, Juana Rivas es una víctima de violencia de género? ¿Han olvidado que a día de hoy los hijos e hijas de víctimas hubiesen sido considerados, por ley,
víctimas también, necesitadas de la misma protección? Es deplorable que persistan ciertos clichés y que la judicatura, al menos un sector de la misma, sea tan reacia a aceptar ciertos cambios legislativos.
Por último, llamamos la atención sobre la magnitud de las medidas que se han tomado, en un ejercicio ejemplarizante, a modo de advertencia. Este ensañamiento es especialmente grave por su condición de víctima, que los tribunales no parecen querer tener en cuenta. Y por otra parte porque condena a los niños al silencio, dado que la última vez que el hijo mayor habló sobre malos tratos recibidos a manos del progenitor en el último año y medio, la justicia italiana no lo tuvo en cuenta por considerar que está bajo los efectos de la influencia materna. Esto no puede sino recordarnos los poderes que, según S. Federici, se atribuían a las mujeres acusadas de brujería en el pasado: poderes mágicos sobre la voluntad ajena. La pregunta es, de qué otra forma podría Juana Rivas alienar a sus hijos si desde 2017 no residen con ella?
Nos preocupa la situación de vulneración de derechos de Juana Rivas como mujer víctima de violencia de género que han propiciado toda las actuaciones judiciales tanto española como italiana. Nos preocupa enormemente que se estén llevando las represalias contra las mujeres denunciantes a este grado de extrema dureza. Pero lo que nos parece más sangrante es que , por la inacción del estado español dos niños de 4 y 12 años, que podrían haber recibido el amparo de una medida de protección, están ahora en una situación de enorme vulnerabilidad y con innumerables dificultades para hacerse oír en el futuro.
El aparato ssap ha funcionado a la perfección: acallar a las víctimas, impedir el enjuiciamiento del delito y, acto seguido, dejar caer toda la fuerza de la Ley sobre aquéllos-as que debiesen haber recibido atención y protección.
Por todo ello, AGAMME y Fight4Child anuncian que en los próximos días harán llegar sendos escritos al Defensor del Pueblo, al Consejo General del Poder Judicial y a la Fiscalía General del Estado, solicitando una evaluación del nivel de aplicación del Pacto de Estado en materia de Violencia de Género, en lo relativo a las medidas concernientes a los hijos e hijas víctimas. En el texto solicitarán que se establezcan protocolos para la inspección de la función judicial en aquellos casos en los que se actúe de manera contraria a la legislación, cuando se trate de determinar la necesidad de protección de un niño, niña o adolescente. De la misma manera, se recordará a los organismos la necesidad imperativa de garantizar el ejercicio pleno del derecho de todo niño o niña a ser escuchado-a en los procedimientos en los que se decida sobre regímenes de visita o custodia, especialmente cuando exista un rechazo manifiesto a mantener contacto con algún familiar.
Los hijos de Juana Rivas han de saber que no se han quedado solos. Que seguimos luchando cada día, por difícil y agotador que sea. La masa de mujeres que salió a la calle hace menos de una semana a reclamar derechos debe hacerse oír ahora y cada vez que una víctima sea silenciada o represaliada.
Junta Directiva de AGAMME Y Fight4Child, 15 de marzo de 2019

Concentración en repulsa do asasinato machista cometido en Valga

Dende a Rede de mulleres contra os Malos Tratos de Vigo queremos mostrar a nosa indignación ante os últimos casos de asasinatos por violencia de xénero acontecidos neste fin de semana,  e convidamos a toda a cidadanía a mostrar a súa repulsa na concentración que terá lugar o vindeiro martes 12 diante do Marco ás 20:00h

Despois do Día Internacional da Muller, que encheu as rúas en todo o país para defender unha igualdade real e o rexeitamento ás violencias contra as mulleres, 3 mulleres foron asasinadas presuntamente polas súas parellas en 48 horas:

-En Valga (Pontevedra), unha muller, de 43 anos, asasinada polo seu marido o cal posteriormente quitouse a vida.

-En Estepona ( Málaga), o sábado 9 de marzo, unha muller de 58 anos foi asasinada presuntamente polo seu marido en presencia do seu fillo de 15 anos.

-En Madrid, o mesmo 8 de marzo, unha muller lucense de 63 anos foi presuntamente asesinada polo seu marido de 81 anos o cal tamén quitouse a vida.

Con estos crimes xa suman 17 o número de feminicidios por violencia machista no que vai de 2019.

Debemos sair ás rúas para denunciar estos asasinatos, mostra máis cruel da desigualdade instalada na sociedade e facer visible que o machismo mata.



Condenados a 14 e15 anos por agresión sexual continuada



A Audiencia Provincial de Madrid condeou a dous membros da chamada Manada de Villalba a 15 anos de cárcere e a un terceiro a 14 pola agresión sexual continuada a unha rapaza no ano 2015. A Audiencia considera demostrada que se valeron da intimidación ambiental; a xurisprudencia establece que existe intimidación ambiental cando a vítima vese amedrentada por varios suxetos.

https://www.eldiario.es/politica/Penas-carcel-miembros-Manada-Villalba_0_870013364.html


Detido en Barcelona a un menor, de 17 anos, por seis violacións

Un mozo de 17 anos, tutelado, foi detido como presunto autor de varias agresións sexuais, estas eran cometidas en calqueira hora do día e chegaron a cometerse tres violacións en menos de dez días; caracterizadas polo emprego de moita violencia e constantes ameazas. Nalgúns casos tamén aproveitaba para roubar ás vítimas. En decembro xa fora detido en relación coas tres agresións sexuais producidas no barrio de Horta.

"A manada" dos sanfermins continúa en liberdade

A Sección Segunda da Audiencia Provincial de Navarra mantén aos cinco agresores en liberdade provisional sen admitir a petición da fiscalía, acusación particular e populares. Só un dos maxistrados da Audiencia consideraba pertinente o seu ingreso en prisión.

https://www.elperiodico.com/es/sociedad/20190103/audiencia-navarra-mantiene-libertad-porivisional-manada-7227418

A diminuición das estatísticas non implica un menor número de casos


As cifras, a falta do cómputo total do ano 2018, denotan unha lixera diminuición de chamadas ao 016 e do número de denuncias no 2018 respecto ao 2017; se ben é certo hai que observar os anos anteriores nos que as estatísticas mostran cifras moito máis baixas. Por exemplo no ano 2015 houbo 3956 denuncias nos tres primeiros trimestres fronte as 4763 do 2018 nese mesmo periodo de tempo.
Temos que ter en conta que una diminuición nestes datos non supón, en ningún caso, un menor número de casos de violencia; de feito hai un maior número de expedentes sobre violencia abertos en 2018 que no ano anterior. Durante a folga de xustiza xa se advertira que podería implicar que se presentaran menos denuncias.

Hai operadores xudiciais que non consideran que esta diminución sexa consecuencia da folga de Xustiza de 114 días xa que os xulgados de garda e de violencia sobre a muller seguiron operando se ben por servicios mínimos así como as oficinas de atención ás vítimas que permaneceron en folga dous meses.
https://www.lavozdegalicia.es/…/juzg…/0003_201902G6P2991.htm

Novos casos de violencia sexual


Nunha mesma fin de semana  producíronse dous novas violacións en Barcelona. Un menor de idade, de 16 anos, foi detido pola presunta agresión sexual a unha rapaza da mesma idade na madrugada do sábado e na noite seguinte unha rapaza de 18 anos foi agredida por un grupo de sete homes que xa pasaron a disposición xudicial.

Cando parece que a sociedade xa esquecera casos coma a violación múltiple de Aninovo en Callosa ou a "manada" dos sanfermíns reaparecen novos casos que supoñen a manifestación máis violenta e cruel contra os dereitos e liberdades fundamentais das mulleres.

Atopámonos nun momento en que a pesar do aumento de denuncias interpostas e unha maior sensibilación e rexeitamento á violencia sexual por parte da sociedade o número de detencións e investigacións é menor que anos anteriores, sinal claro de que a resposta institucional e social segue sendo insuficiente. 


/www.lavanguardia.com-siete-detenidos-por-violacion-multiple-en-sabadell-pasaran-a-disposicion-judicial-el-miercoles.html

https://www.elperiodico.com/es/detido-menor-violacion-sant-cugat

Axuda económica para mulleres vítimas de violencia de xénero 2018

https://www.xunta.gal/dog/Publicados/2019/20190102/AnuncioG0244-191218-0002_gl.html


Obxecto
A finalidade das axudas establecidas na Lei orgánica é proporcionar apoio económico ás mulleres que sofren violencia de xénero; a das indemnizacións previstas na Lei galega é facer valer o dereito recoñecido por sentenza xudicial ditada por xulgados e tribunais con sede no territorio galego.
Tipos de axudas
1.       Axudas dirixidas a mulleres vítimas de violencia de xénero que residan na CA de Galicia e acrediten insuficiencia de recursos e unhas especiais dificultades para obter un emprego -axuda establecida no artigo 27 da Lei orgánica 1/2004, do 28 de decembro, de medidas de protección integral contra a violencia de xénero-.
2.       Axudas de indemnización dirixidas ás mulleres que sofren violencia de xénero e/ou ás e aos menores ou persoas dependentes delas polos danos e perdas ocasionados como consecuencia da situación de violencia, fixadas mediante sentenza xudicial, no caso de incumprimento, por insolvencia, por parte do obrigado a satisfacer a indemnización establecida no artigo 43 da Lei 11/2007, do 27 de xullo, galega para a prevención e o tratamento integral da violencia de xénero.
Requisitos:
Axudas establecidas no artigo 27 da Lei orgánica 1/2004, do 28 de decembro de medidas de protección integral contra a violencia de xénero:
a.       Ser muller, maior de idade ou emancipada, vítima de violencia de xénero.
b.       Non convivir co agresor.
c.        Estar empadroada e residir en calquera dos concellos da Comunidade Autónoma de Galicia. No caso das mulleres estranxeiras, tamén será necesario ter permiso de residencia e de traballo.
d.       Ter especiais dificultades para obter un emprego, que se acreditará a través do informe do Servizo Público de Emprego.
e.        Carecer de rendas que, en cómputo mensual, superen o 75% do SMI vixente, excluída a parte proporcional de dúas pagas extraordinarias.
Non poderán ser beneficiarias as mulleres que, reunido estes requisitos, percibiran esta axuda con anterioridade.
Axudas de indemnización establecidas no artigo 43 da Lei 11/2007, do 27 de xullo, galega para a prevención e o tratamento integral da violencia de xénero: Poderán ser beneficiarias destas indemnizacións as mulleres vítimas de violencia de xénero e todas as persoas que dependan económica e/ou asistencialmente dunha muller que sufra violencia de xénero nas cales concorran as seguintes circunstancias:
1.       Estar empadroada e ter residencia en calquera dos concellos de de Galicia. No caso das mulleres estranxeiras, tamén será necesario ter permiso de residencia.
2.       Ter dereito á percepción dunha indemnización, por danos e perdas derivados dunha situación de violencia de xénero, recoñecida nunha resolución xudicial firme ditada por un xulgado ou tribunal con sede en Galicia.
3.       Que exista constatación xudicial do incumprimento do deber de satisfacer a indemnización por insolvencia do obrigado ao pagamento.
4.       Que a persoa beneficiaria se atope nunha situación de precariedade económica como consecuencia da falta de pagamento da indemnización xudicialmente recoñecida. Entenderase que se produce unha situación de precariedade económica cando os ingresos da unidade familiar de convivencia a que pertenza a persoa beneficiaria divididos polo número de membros que a compoñen, non superen o importe do IPREM vixente.
5.       Non convivir co agresor.
Contía:
·         Axudas
1.       Con carácter xeral, equivalente a seis meses de subsidio por desemprego: 2.581,62 € (6x430,27€).
2.       Equivalente a 12 meses de subsidio por desemprego (5.163,24 €):
a.       Cando a vítima tivese a cargo un familiar ou menor acollido/a.
b.       Cando a vítima, sen responsabilidades familiares, tivese unha discapacidade igual ou superior ao 33 %.
3.       Equivalente a 18 meses de subsidio por desemprego (7.744,86 €):
a.       Cando a vítima tivese ao seu cargo dous ou máis familiares ou menores acollidos/as, ou un familiar e un menor acollido/a.
b.       Cando a vítima tivese ao seu cargo un familiar ou menor acollido/a e unha discapacidade igual ou superior ao 33 % ela ou a persoa dependente.
4.       Equivalente a 24 meses de subsidio por desemprego (10.326,48 €):
a.       Cando a vítima tivese ao seu cargo dous ou máis familiares ou menores acollidos/as, ou un familiar e un menor acollido/a e unha discapacidade igual ou superior ao 33 % ela ou algunha das persoas dependentes.
b.       Cando a vítima de violencia de xénero con responsabilidades familiares ou o familiar ou menor acollido/a con quen conviva tivese recoñecido oficialmente un grao de discapacidade igual ou superior ao 65 %.
Estas axudas serán compatibles con calquera das previstas na Lei 35/1995, do 11 de decembro, de Axudas e Asistencia ás Vítimas de Delitos Violentos e contra a Liberdade Sexual, así como con calquera outra axuda económica de carácter autonómico ou local concedida pola situación de violencia de xénero.
·         Indemnización:
A contía da indemnización que se aboará será a fixada pola resolución xudicial correspondente que quede pendente de pagamento tras a declaración de insolvencia do obrigado a esta, cun máximo de 6.000 €, excluídos xuros de mora, por cada persoa beneficiaria.
Responsabilidades familiares:
Existen responsabilidades familiares cando a beneficiaria teña ao seu cargo polo menos a un familiar, por consanguinidade ou afinidade ata o 2º grao inclusive, con quen conviva. (Organigrama de parentesco). Non se considerarán a cargo os familiares con rendas superiores ao SMI, excluída a parte proporcional das pagas extraordinarias.
As responsabilidades familiares deberán concorrer no momento da solicitude, excepto no suposto de fillas e fillos que sexan nados dentro dos trescentos días seguintes, que procederá revisar a contía da axuda percibida.
Entenderase que existe convivencia cando esta se encontre interrompida por motivos derivados da situación de violencia de xénero.
Non será necesaria a convivencia cando exista obriga de alimentos en virtude de convenio ou resolución xudicial e presumirase que existe, salvo proba en contrario, cando os familiares teñan a condición de beneficiarios no documento de asistencia sanitaria da Seguridade Social no documento que apareza expedido a nome da vítima.
Compatibilidade da axuda coa PNC:
Esta axuda económica será compatible coa percepción das PNC de Invalidez e de Xubilación da Seguridade Social, e non terá, en ningún caso, a consideración de renda ou ingreso computable a efectos da percepción destas. (Disp. final 1ª do RD 570/2011)
Documentación:
Axudas:
·         Documentación acreditativa da condición de violencia de xénero:orde de protección a favor da vítima, cando esta estea en vigor; coa sentenza condenatoria definitiva, ou definitiva e firme, que conteña medidas de protección vixentes que acrediten a actualidade da situación de violencia e, excepcionalmente, co informe do Ministerio Fiscal que indique a existencia de indicios de que a denunciante é vítima de violencia de xénero, mentres non se dite a orde de protección
·         Se a solicitante ten ao seu cargo polo menos un familiar por consanguinidade ou afinidade ata o segundo grao, achegará a seguinte documentación:
a.       Copia cotexada do libro de familia ou doutro documento que acredite os vínculos familiares da solicitante coas persoas ao seu cargo.
b.       Se houbese convivencia cos familiares a cargo presentarase fotocopia cotexada do documento de asistencia sanitaria da Seguridade Social da vítima en que se recoñeza a condición de beneficiarios/as dos/as familiares ao seu cargo, ou calquera outro documento que acredite a convivencia (informe social, certificado de empadroamento conxunto...).
c.        De non existir convivencia, presentarase fotocopia cotexada do convenio ou resolución xudicial en virtude dos cales exista obriga de alimentos.
d.       Nos casos de menores acollidas/os a cargo, achegarán copia cotexada da resolución administrativa/xudicial acreditativa da dita situación nos supostos en que esta fose expedida por unha Administración distinta á Xunta de Galicia.
·         Copia compulsada da certificación acreditativa da discapacidade da solicitante e/ou das/os familiares a cargo ou menores acollidas/os, non expedidos pola Xunta de Galicia.
·         Documentación que xustifique os ingresos declarados no punto 1 do anexo I, da solicitante e dos membros da unidade familiar de convivencia, de ser o caso (nómina, recibo ou resolución de calquera tipo de prestación ou subsidio...).
Indemnización:
a.       Testemuño da resolución xudicial firme, ou copia compulsada desta, que recoñeza o dereito a unha indemnización por danos e perdas froito dunha situación de violencia de xénero.
b.       Testemuño da resolución xudicial, ou copia cotexada desta, que recoñeza a insolvencia do debedor.
c.        Documentación que xustifique os ingresos declarados no punto 1 do anexo I, da solicitante e dos membros da unidade familiar de convivencia, de ser o caso (nómina, recibo ou resolución de calquera tipo de prestación ou subsidio...).
d.       De ser o caso, documentación que acredite a composición da unidade familiar de convivencia.
e.        No caso de que a persoa solicitante sexa un/unha menor de idade que dependa dunha muller que sufra violencia de xénero ou unha persoa maior de idade que dependa económica e asistencialmente dunha muller que sufra violencia de xénero, deberá acreditarse a dita dependencia mediante copia compulsada do libro de familia e informe dos servizos sociais, resolución xudicial de custodia ou calquera outro documento que acredite suficientemente esta circunstancia.
Lugar de presentación:
·         Secretaría Xeral de Igualdade.
·         Na sede electrónica da Xunta de Galicia: https://sede.xunta.es
·         En calquera dos lugares e rexistros establecidos na normativa reguladora do procedemento administrativo común.
Prazo de presentación:
·         Ata o 30 de novembro de 2019 para o caso das axudas.
·         Ata o 31 de outubro de 2019 para o caso das indemnizacións.
Máis información:
http://www.mulleresengalicia.es  | Tel.  981 95 76 99 |  vx.igualdade@xunta.es


Prestación periódica para mulleres que sofren violencia de xénero

https://www.xunta.gal/dog/Publicados/2019/20190103/AnuncioG0244-261218-0001_gl.html

https://www.xunta.gal/dog/Publicados/2019/20190102/AnuncioG0244-211218-0002_gl.html



Obxecto:
Proporcionarlles apoio económico ás mulleres que sofren violencia de xénero para tentar garantirlles unhas condicións suficientes de independencia económica respecto do agresor, ou da persoa que manteña sobre ela unha relación de dominación para os casos das mulleres vítimas de trata con fin de explotación sexual, e mais a tentar axudalas a romper coa situación de violencia, que lles posibilite dar o primeiro paso ou consolidar a ruptura dunha situación en que corren perigo.
Requisitos das beneficiarias:
·             Ser muller, maior de idade ou emancipada, vítima de violencia de xénero nunha relación de convivencia e de dependencia económica do seu agresor ou, no caso de vítimas de trata con fins de explotación sexual, de dependencia da persoa que manteña sobre ela unha relación de dominación.
·             Ter cesado a convivencia co agresor, ou coa persoa que manteña sobre ela unha relación de dominación, no intervalo temporal que comprende os doce meses inmediatamente anteriores á data de presentación da solicitude.
·             Estar empadroada e ter residencia efectiva na CA de Galicia e, no caso das mulleres estranxeiras, cando así o exixa a lexislación vixente, ter permiso de residencia. No caso de vítimas de trata con fins de explotación sexual, será suficiente acreditar que posúen autorización de residencia por circunstancias excepcionais.
·             Carecer de dispoñibilidade de recursos económicos ou que estes sexan de contía insuficiente para afrontar unha independencia inmediata do seu agresor ou da persoa que manteña sobre ela unha relación de dominación, e/ou dispoñer dunhas rendas ou ingresos brutos mensuais iguais ou inferiores a 1,5 veces o  IPREM vixente, excluída a parte proporcional das pagas extraordinarias.
·             Reunir na data de solicitude e manter ata que se resolva esta e durante a súa percepción os requisitos indicados anteriormente.
·             Non ter percibido esta axuda ou a axuda establecida no artigo 27º da Lei orgánica 1/2004, do 28 de decembro, de medidas de protección integral contra a violencia de xénero con anterioridade.
A solicitante deberá reunir na data de solicitude e manter, ata que se resolva esta e durante a súa percepción os requisitos indicados no punto anterior.
Non poderán ser beneficiarias desta axuda as mulleres que, reunindo estes requisitos, xa percibisen con anterioridade esta ou a axuda establecida no artigo 27 da Lei orgánica 1/2004, do 28 de decembro, de medidas de protección integral contra a violencia de xénero.
Natureza e contía das prestacións:
A axuda consiste nunha contía económica destinada directamente á beneficiaria, de carácter periódico, ata o máximo de 12 mensualidades, sempre que nese período subsistan as circunstancias polas que se concedeu. O cómputo do período empeza o mes da solicitude.
No suposto de que a solicitante estivese percibindo ingresos doutras axudas incompatibles con estas e renuncie a elas, detraerase do cómputo total o número de mensualidades coincidentes no período de percepción.
A contía da axuda establécese en función das rendas e ingresos da  solicitante en relación co IPREM para o ano 2018, de acordo coas seguintes especificacións:
Ingresos   ≤  ao IPREM
Ingresos  > ao IPREM e ≤  a 1,5 veces o IPREM
a) Con carácter xeral
600 euros/mes
300 euros/mes
b) Con unha/un filla/o menor a cargo ou cando a vítima teña unha discapacidade ≥ 33%:
650 euros/mes.
350 euros/mes.
c) Con unha/un filla/o menor a cargo e esta/e ou a solicitante teñan unha discapacidade ≥ 33%
700 euros/mes
400 euros/mes.
d) Con dúas ou máis fillas/os menores a cargo
700 euros/mes.
400 euros/mes.
e) Con dúas ou máis fillas/os menores a cargo e algunha ou algún deles ou a solicitante teñan unha discapacidade ≥ 33%
800 euros/mes.
500 euros/mes.
f) Con unha/un filla/o menor a cargo e esta/e ou a solicitante teñan unha discapacidade ≥ 65% ou teñan recoñecido grao de dependencia
800 euros/mes.
500 euros/mes.
Non se considerarán a cargo as/os menores emancipadas/os e/ou con ingresos mensuais brutos superiores ao IPREM vixente, excluída a parte proporcional das pagas extraordinarias.
Incompatibilidades:
Coa percepción de calquera outra establecida tanto polas administracións públicas ou calquera dos seus organismos, entes ou sociedades, como por calquera entidade privada destinadas ao mesmo fin.
Cando as solicitantes teñan solicitada ou perciban a RAI por vítima de violencia, farán constar expresamente esta circunstancia na declaración de axudas xunto coa solicitude, e nos casos que a soliciten con posterioridade deberán comunicalo de xeito inmediato. O órgano xestor daralles opción para que no prazo de 5 días manifeste a súa opción, indicándolles que as mensualidades coincidentes no período de percepción de ambas as dúas axudas minoran no mesmo número de meses desta axuda.
Así mesmo, deberase ter en conta que as normas reguladoras das axudas como a RISGAPNCs e aqueloutros subsidios percibidos por carencia de recursos teñen límites distintos aos establecidos para esta axuda polo que a concesión da mesma deberase comunicar aos organismos responsables da xestión das axudas que estiveran a percibir.
Documentación:
·             Solicitude e anexos  |  Presentación electrónica na sede
·             Documentación que xustifique os ingresos declarados no punto 1 do anexo I, de ser o caso (nómina, recibo ou resolución de calquera tipo de prestación ou subsidio...)
·             Acreditación da situación de violencia derivada de convivencia ou de situación de dominación no caso de vítimas de trata de seres humanos con fins de explotación sexual, con algún dos documentos seguintes, que deben estar adoptados ou emitidos no intervalo temporal que comprende os 12 meses inmediatamente anteriores á data de presentación da solicitude:
1.          Certificación da orde de protección ou da medida cautelar, ou testemuño ou copia autenticada polo/a secretario/a xudicial da propia orde de protección ou da medida cautelar. Terán que estar vixentes na data de presentación da solicitude e manterse na data da resolución desta axuda.
2.          Sentenza de calquera orde xurisdicional que declare que a muller sufriu violencia de xénero ou documento xudicial que declare que a muller é vítima de trata de seres humanos con fins de explotación sexual. 
3.          Informe do Ministerio Fiscal que indique a existencia de indicios de violencia e /ou de trata de seres humanos con fins de explotación sexual, auto de apertura de xuízo oral ou documento equivalente en que conste a existencia dos ditos indicios.
4.          Informe das forzas e corpos de seguridade que indique a existencia de indicios claros de trata de seres humanos con fins de explotación sexual.
5.          Informe dos servizos sociais e/ou sanitarios da Administración pública autonómica ou local en que se recolla a dita condición de vítima de violencia de xénero ou de vítima de trata de seres humanos con fins de explotación sexual, e a data en que se produciu o cesamento da convivencia ou da situación de dominación respectivamente.
6.          Informe dos servizos de acollida da Administración pública autonómica ou local en que se recolla a dita condición de vítima de violencia de xénero ou de vítima de trata de seres humanos con fins de explotación sexual, e a data en que se produciu o cesamento da convivencia ou da situación de dominación respectivamente.
·                             No caso de que, para a acreditación da condición de vítima de violencia de xénero, se presente algún dos documentos recollidos nos puntos 1, 2 ou 3 e non conste que a situación de violencia ocorre nunha relación de convivencia, deberase achegar ademais un informe dos servizos sociais da Administración autonómica ou local que o acredite ou, no seu defecto, a declaración responsable da solicitante, recollida no anexo I de solicitude. En ambos os casos, deberá constar a data na que tivo lugar o cesamento da convivencia. No caso de falecemento do agresor, o intervalo temporal será igualmente de 12 meses, tanto para o feito en si do propio falecemento como da ruptura da convivencia.
·             No caso de discapacidade da solicitante e/ou das/os súas/seus fillas/os menores ou menores acollidos a cargo da solicitante, copia cotexada da certificación acreditativa, se non foi expedida pola Xunta de Galicia.
·             Acreditación de fillas/os menores a cargo, a través da copia cotexada do libro de familia e/ou calquera outro documento que acredite que as/os fillas/os están ao seu cargo (informe de servizos sociais, certificado de empadroamento conxunto, resolución xudicial de custodia,...), de ser o caso. No caso de ter ao seu cargo menores en situación de acollemento, achegarase copia cotexada da resolución administrativa/xudicial acreditativa, se non foi expedida pola Xunta de Galicia.
Lugar de presentación:
·             Preferiblemente por vía electrónica https://sede.xunta.es
·             En soporte papel calquera dos lugares e rexistros establecidos na normativa reguladora do procedemento administrativo común.
Prazo de presentación:
Comezará o día seguinte ao da publicación desta resolución no Diario Oficial de Galicia e permanecerá aberto con carácter permanente durante todos os exercicios (todo o ano)
Máis información sobre o procedemento
Secretaría Xeral da Igualdade
https://igualdade.xunta.gal  | Teléfono 881 99 91 64 | vx.igualdade@xunta.gal